Ο Τάιλερ Ντέρντεν και ο Μπαλτάζαρ εισήλθαν με τη βία σε αυτό τον κόσμο, ως ερασιτέχνες παλαιστές πολεμικών τεχνών που χάνουν δόντια και τελειοποιούν την τεχνική τους στην πορεία. Βρήκαν ευρεία απήχηση σε μια ταραγμένη Αμερική που δεν αισθανόταν και πολύ άνετα με τον εαυτό της, στη συνέχεια έγιναν βάιραλ και τρύπωσαν σε μέρη, όπου η κουλτούρα της βίας ήταν άγνωστη ή τελούσε υπό καταπίεση και καταδικαζόταν από τις ιεραρχίες ή, σε κάποιες περιπτώσεις, σε τοποθεσίες, όπου ήταν ενδημική στον κοινωνικό ιστό. Το Ηνωμένο Βασίλειο, για παράδειγμα, είχε τις δικές του λέσχες ξύλου για αρκετές γενιές, με τη μορφή αυτών που αναφέρονται γραφικά ως «χούλιγκαν του ποδοσφαίρου». Αυτές οι λέσχες υπάρχουν ακόμα και σήμερα, αν και σε περιορισμένη και πολύ εξειδικευμένη κλίμακα, παρά τις προσπάθειες των υστερικών πολιτικών και των αστυνομικών αρχών. Στη σημερινή Βρετανία, αν πιαστείς στα χέρια με κάποιον την Παρασκευή το βράδυ, θα δεχτείς μια προειδοποίηση από την αστυνομία. Στη χειρότερη περίπτωση, μπορεί να καταλήξεις σε κελί για ένα βράδυ, με διάσειση, πόνους και τύψεις να σιγοβράζουν μέσα σου, μέχρι να κοιμηθείς και να σου περάσει το μεθύσι. Αν κάνεις το ίδιο πράγμα το απόγευμα του Σαββάτου κοντά σε ποδοσφαιρικό γήπεδο, το πιθανότερο είναι ότι θα σου ρίξουν πέντε χρόνια φυλακή.
Scelerisque facilisi rhoncus non faucibus parturient senectus lobortis a ullamcorper vestibulum mi nibh ultricies a parturient gravida a vestibulum leo sem in. Est cum torquent mi in scelerisque leo aptent per at vitae ante eleifend mollis adipiscing.
Για να αποφύγουν τα χειρότερα, οι Ρωμαίοι αποφασίζουν να επιτεθούν στο μοναδικό Γαλατικό χωριό που δεν έχουν υποτάξει. Αποφεύγουν όμως έτσι τα χειρότερα;